Onderwijs 
              voor 
                Ghana

....Samen werken aan een toekomst

Reisverslagen - Ghana 2013

voor de reis...                                                                                                                           // Janet de Groot


Anderhalf jaar voordat de reis naar Techiman begon, begonnen we met het brainstormen voor acties om zoveel mogelijk geld op te halen voor het schoolfonds. We zijn begonnen met het benefietconcert met de Bogerman Bigband. Een muzikale avond met een goede opbrengst. Daarna kwam het idee van één van de groepsleden om oude mobieltjes te verzamelen. Elke telefoon was welkom, want deze oude mobieltjes leveren nog aardig wat geld op. Daarnaast wordt er in het dorpshuis van Oosthem ('t Himsterhus) elke winter een maaltijd georganiseerd. Deze keer ging de opbrengst tot onze vreugd naar het studiefonds van Onderwijs voor Ghana.  

Het werd lente en het weer werd beter, en wij... wij gingen de straat op! De ludieke actie ontstond om toiletpapier te verkopen voor Ghana in Oosthem, Abbega, Folsgare en IJlst. Dit was een groot succes: Iedereen heeft dit nodig en deze actie wordt niet snel vergeten.

De zaterdag voor Moederdag is dé dag van de jaarlijkse deur-aan-deur bloemetjesverkoop. Ook deze actie liep als een trein, want wie wil nou niet zijn of haar moeder verrassen? Met deze acties hebben we in totaal .......... opgehaald. Hierdoor kunnen in het jaar 2013 weer ..... kinderen en .... studenten in Techiman naar school. Een goeie zaak, want ieder kind heeft recht op onderwijs! 




Reis naar Ghana 2013                                                                                                            // Marchje Kramer


De tweede reis naar Ghana met de nieuwe groep. Wauw, wat een ervaring was dat! Een reis van 10 dagen waarin we veel hebben mogen zien en beleven. Ook al was het zo kort, het is toch een hele omschakeling na tien dage; van de mooie Ghanese cultuur waarin nauwelijks tijdsbesef heerst, naar hier, waar je weer opgeslokt wordt door de drukte van het dagelijkse leven.

Onze reis begon in de hoofdstad Accra, waarna we nog een dag reden naar Techniman, onze eind bestemming. Er was heel veel verwondering op onze gezichten af te lezen, omdat velen van ons nog niet in Afrika waren geweest. De ontmoeting met de lokale bevolking heeft veel indruk op ons gemaakt en de band met Mozes en Emmanuel (de churleaders uit Techiman) is nog sterker geworden. Samen met hen en Hagar (een juf van de E.C.G. School) zijn we vaak op pad geweest en hebben zo een indruk gekregen van het leven daar. Een bijzondere week met een vol programma: Bezoeken aan het ziekenhuis, langs geaan bij de bakkerij van de vorige groep, huisbezoekjes bij dorpsbewoners, de markt gezien, knutselen op de school en we hebben zelfs een tocht door de bushbush gemaakt. Ook zijn we naar een kerkdienst geweest, die duurde niet, net als in Nederland 1.5 uur, maar wel liefst 3 uren. Met veel dans en muziek, fascinerend om mee te maken!

De vijf ghanese universitaire studenten; Micha, Nathan, Evans, Joseph en Patience hebben we gesproken tussen hun tentamens door. De gedrevenheid, enthousiasme en vreugde straalt van ze af en ze zijn erg blij en trots dat ze de kans hebben gekregen om te studeren dankzij het studiefonds. Deze studenten zijn uitverkorenen om te mogen studeren omdat zij de beste resultaten hebben gehaald op de middelbare school en er hard voor hebben geknokt om dit te mogen bereiken. Ons doel is natuurlijk om zoveel mogelijk Ghanese studenten en nog meer basisschoolkinderen de kans te geven te kunnen studeren!

Overigens, de vreugde en dankbaarheid straalt daar bij ieder die we hebben ontmoet ervan af. Hoe zij in het leven staan en de tijd nemen voor elkaar en ook zorgen dragen voor elkaar, daar kunnen wij nog wat van leren. Dat hebben we wel geleerd. Hoe druk ze het ook hebben, hoe armoedig hun woning of hoe zwaar de mand ook is die ze op dat moment op hun hoofd dragen, ze nemen de tijd om de ander te woord te staan. Overal waar we kwamen, haalden mensen krukjes tevoorschijn of mochten we binnenkomen, zo gastvrij!

Wat ons ook opviel, was het grote verschil tussen rijk en arm. Op de ene foto is een hutje van leem met een rieten dak te zien, terwijl een eindje verderop in de buurt een paar betonnen huizen uit de grond rezen. Bakstenen kunnen ze daar wel maken, alleen het geld is het probleem. Vaak duurt het jaren voordat het afgebouwd wordt, of helemaal niet. Domweg omdat het geld en de materialen daar er vaak niet voor zijn.
In het meest schrijnende deel van Techiman hebben we aantal bijzondere mensen ontmoet. Dan werden we in alle gastvrijheid ontvangen en werden er levensverhalen en ervaringen gedeeld.

Zo ontmoetten we ook deze vrouw hiernaast. Zij was meer dan 100 jaar, maar inmiddels de tel kwijt geraakt. Ze werd gezien als een soort van 'wijsoudste' van die gemeenschap want ze had natuurlijk al heel wat wijsheid verzameld de laatste jaren. Toch zei ze dat het wel goed geweest was en haar tijd wel mocht komen. Maar behalve dat ze haar eten moest prakken omdat ze het anders niet kon kauwen, was ze nog kerngezond. Een bijzondere vrouw!

En toen was de laatste dag alweer gekomen. Churchleader Bagatta, Noah, Mozes, Emmanuel en Pastor Peter (staat niet op deze foto) zwaaiden ons uit.
Wat een lieve mensen en dankzij hun hulp
en onze vriendschap tussen 'black en white' blijft deze directe connectie in verbinding met elkaar en kunnen wij met de organisatie hulp blijven
bieden.